Δυστυχώς ζούμε πλέον σε πολυπολιτισμική κατοχή.

Μετά την αναμενόμενη ψήφιση του εθνοκτόνου νομοσχεδίου για την ιθαγένεια και την ψευδο-ελληνοποίηση 1.000.000 αλλοδαπών για ψηφοθηρικούς και μόνο λόγους (όπως αποκάλυψε ο Πρόεδρος της Ένωσης Μεταναστών  Κος Κολομπανί), η παρούσα κυβέρνηση των μεταμοντέρνων πολυπολιτισμικών συνεχίζει την εθνομηδενιστική πολιτική της με αυτό που ξεκίνησε από την αρχή: με την απελληνοποίηση μέσω της διδασκαλίας της μητρικής γλώσσας των  καινούργιων μειονοτήτων όπως αναφέρουν. Για την ακρίβεια, το πραξικόπημα στην ελληνική εκπαίδευση συνίσταται στην εγκατάλειψη του ισχύοντος συνταγματικού - παιδαγωγικού πλαισίου, που προσβλέπει στη μεταβίβαση της εθνοπολιτισμικής κληρονομιάς και στη διαμόρφωση ελληνικής εθνικής ταυτότητας, χάριν ενός νέου πολιτικού παιδαγωγικού μοντέλου που στρέφει την «κριτική σκέψη» (στη μεταμοντέρνα της εκδοχή) κατά των «μύθων» του εθνικού αφηγήματος (αποδόμηση), ενώ παράλληλα οικοδομεί τον δικό του ανυπόστατο «κοσμοπολίτικο», «διεθνιστικό», «πολυπολιτισμικό» μύθο.
Έτσι λοιπόν η υπουργός Α-Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου μιλώντας χθες στο διεθνές συνέδριο για τη Μετανάστευση, της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της Ελλάδας υποστήριξε....... 

Ο Αντώνης Σαμαράς και η Αλέκα Παπαρήγα για την Πολυπολιτισμικότητα

Τα παρακάτω είναι αποσπάσματα από τις ομιλίες των δύο πολιτικών αρχηγών που έλαβαν χώρα την 9-2-2010 στην Βουλή  και στην προ ημερησίας διάταξης Κοινοβουλευτική Συζήτηση με θέμα  την Ιθαγένεια και τη Μεταναστευτική Πολιτική .Και τα δύο αποσπάσματα αφορούν την Πολυπολιτισμικότητα και τις απόψεις για αυτήν των δύο πολιτικών αρχηγών.

Αντώνης Σαμαράς:

Υπάρχει, όμως, και η αρνητική εμπειρία της Ευρώπης. Υποστηρίζει η κυβέρνηση ότι αν δώσουμε ιθαγένεια στα παιδιά θα τα ενσωματώσουμε πιο εύκολα. Αυτή η άποψη κυριάρχησε, πράγματι, σε κάποιες χώρες με μεγάλη αποικιακή παράδοση για κάποια χρόνια. 

Όπως, όμως, έδειξαν τα δραματικά γεγονότα στο Λονδίνο και στα προάστια των γαλλικών πόλεων, το 2005, δεν αρκεί η εύκολη ή αυτόματη χορήγηση ιθαγένειας για να ενταχθούν τα παιδιά των μεταναστών. Χρειάζεται και η ψυχολογική ενσωμάτωσή τους, σταδιακά και ομαλά. Πράγμα που προφανώς δεν είχε συμβεί στις χώρες αυτές. Κι αυτό πλήρωσαν οι κοινωνίες τους…

Η πολυπολιτισμικότητα είναι το απαρτχάϊντ του 21ου αιώνα

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη, Δικηγόρου

 Με το που μπήκα στο ταξί τον έκοψα τον Αρμπέν, ό,τι είναι βόρειος ξάδερφος. «Από που είσαι αρχηγέ», τον ρώτησα. Απ’ το Φίερι, μου λέει. Είχα «διαπρεπείς» πελάτες από κει, μπουκαδόρους, κλεφτρόνια, μικροεισαγωγείς «μαύρου» και κάτι ληστές παλαιάς κοπής. Κλασσικά πράγματα, κουκούλα, πιστόλι και ντου στο σούπερ μάρκετ. «Ε, έχει μερικά ζωηρά παιδιά η περιοχή μας αλλά είναι μεγάλο μέρος, δεν είναι όλοι έτσι», είπε ο φίλος μας. Δίκιο έχει. Πιάσαμε τη κουβέντα και του είπα, «εσείς μάθατε γρήγορα τα ελληνικά, τακτοποιηθήκατε, αν αφομοιωθείτε μπορείτε να ζήσετε καλά εδώ». «Μπάααα», μου λέει απαξιωτικά, «σιγά μην μείνω». Γιατί, λέω. «Έχετε γεμίσει λαθρομετανάστες», μου λέει και με άφησε κάγκελο. «Παλιά έβρισκες ότι δουλειά ήθελες, τώρα ψάχνεις με το ντουφέκι, κι όλοι αυτοί που ‘ρθαν σκοτώσανε τα μεροκάματα. Άσε και τη βρωμιά». Άκου, φίλε μου…..

Ο αλβανός από το Φίερι, δεν φοβάται να πει με τ’ όνομα του το πρόβλημα. Ξέρετε γιατί; Γιατί η κρίση, εκτός από τους απρόσεκτους γιάπηδες που παρανοίχτηκαν με λίζινγκ, γκόμενες, κάμπριο κι εξοχικά, χτυπάει πρώτα τους από κάτω. Κι οι πεινασμένοι, κυρίως μουσουλμάνοι, που έρχονται κοπαδιαστά, μαδημένοι από τ’ αδέλφιά τους, τους Τούρκους, δεν θα πάρουν τις δουλειές των γιατρών, των διευθυντάδων ή τα έργα της εταιρείας του Τσίπρα, ως εργολάβοι. Θα πάρουν τις ήδη κακοπληρωμένες κι ανασφάλιστες δουλειές που κάνουν άλλοι κακομοίρηδες, απλώς θα τις πληρωθούν ακόμη χειρότερα και τ’ αφεντικά θα τους προτιμήσουν. Το ‘λεγα και το λέω: όποιος είναι υπέρ της ελεύθερης μετανάστευσης είναι υπέρ της μαύρης εργασίας κι άμισθος (;) ατζέντης δούλων των αφεντικών.

Ο Γιώργος είναι πολυπολιτισμικός κι αυτά που λέει μην τα τρως. Ναι ο Γιώργος πιστεύει στ’ αλήθεια στην………

René Cuperus- Οι παγίδες της πολυπολιτισμικότητας

Η μεγαλύτερη πρόκληση για την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία είναι ο λαϊκισμός, είτε αν προέρχεται από την δεξιά, την ακροδεξιά, ή ακόμα και από την αριστερά. Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία πρέπει να είναι σκληρή με τον λαϊκισμό αλλά και σκληρή με τα αίτιά του. Η πρόσφατη περιπέτεια της Ολλανδίας αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη για το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για την αντιμετώπιση του λαϊκισμού: είναι η εγκατάλειψη της έννοιας της πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Η επιλογή είναι σκληρή, αλλά νομίζω ότι η έννοια της πολυπολιτισμικότητας έχει και συνεχίζει να προκαλεί πολλά δεινά και σύγχυση, τόσο στους μετανάστες όσο και στους πολίτες των χωρών υποδοχής

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία είναι η κατάρρευση των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, η διάσπασή τους στο επίπεδο των ψηφοφόρων υπό την επίθεση του λαϊκισμού.

Αυτό που διακυβεύεται είναι ο κατακερματισμός του σοσιαλδημοκρατικού εκλογικού σώματος σε δυο στρατόπεδα: ένα σχίσμα μεταξύ κοινωνικών/φιλελεύθερων ακαδημαϊκών επαγγελματιών και παραδοσιακών συνδικαλιστών σοσιαλδημοκρατών-ένα σχίσμα μεταξύ περισσότερο και λιγότερο μορφωμένων, μεταξύ κοσμοπολίτικων και εθνικιστικών ή φιλελεύθερων και αυταρχικών προσανατολισμών. Μια διαίρεση που απεικονίζει τον ......

Multiculturalism: A Dictatorship of Virtue

By Kenneth Minogue

The Poverty of Multiculturalism

In the last half century, millions of Asians and Africans have migrated to Europe. This has posed considerable problems of social adjustment both for the newcomers and for the existing population. These problems are relatively minor, however, compared to something else that grew out of these migrations. I refer to the fact that the doctrine of multiculturalism has imposed nothing less than a dictatorship of virtue upon a previously free people. And this is a doctrine emanating not from mi-grants but from the heart of our civilisation itself. I propose to say something about both the virtue, and the dictatorship.

The virtue at first sight might seem to be ‘tolerance’, something of which the British people have had a supply no less abundant than that of any other population, and more than most. But tolerance was an old liberal virtue. In our modern world, what we might call ‘holding your nose tolerance’ has been found inadequate—indeed, positively insulting. The notional beneficiaries of tolerance demanded something better: namely, social acceptance. And a little further down the line has come the demand for something more: social inclusion. As the doctrine of tolerance began in the 1960s to turn into a morality of acceptance and inclusion, it also began to make claims about reality, and turned into multiculturalism, the belief that all cultures are equal in value.

The doctrine is that we must, on .....

Ελλάδα και πολυπολιτισμικότητα.

Η πολυπολιτισμικότητα είναι ένα από τα ιδεολογήματα που η πνευματικώς αποικιοκρατούμενη και πολιτικώς κατεχόμενη από μία εθνοφοβική-εθνομηδενιστική ελίτ χώρα μας από την Δύση. Συνεχίζοντας μια – κακή – παράδοση δύο και πλέον αιώνων, ο ειδικός αυτός ανθρωπολογικός τύπος του καθεστωτικού διανοούμενου – πορθμέα, εδώ και μιάμισυ περίπου δεκαετία προπαγανδίζει τον υποτιθέμενο εμπλουτισμό της εγχώριας δημοκρατίας με την πολυπολιτισμικότητα. Ο αντίλογος που έχει αναπτυχθεί τόσο για τις ιδεολογικές προϋποθέσεις όσο και για τις πρακτικές συνέπειες, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδος, έχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον και ένα παγκόσμιο ενδιαφέρον. Το διακύβευμα στην Ελλάδα δεν είναι μονάχα η συνοχή ή η ακεραιότητα ενός ακόμη έθνους – κράτους αλλά σε έναν βαθμό και το ίδιο το νόημα της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί κάτω από την επίδραση του αιώνιου ελληνικού πνεύματος, της καρδιάς της ανθρώπινης κληρονομιάς.

Συγκεκριμένα στο:

• στο πολιτικό επίπεδο αμφισβητείται ο ρόλος του έθνους και του εθνικού κράτους και εμμέσως το εθνοκρατικό διεθνές σύστημα που βασίζεται σ΄ αυτό.
  
• ιδεολογικό επίπεδο, προβάλεται θορυβωδώς η ιδέα της λεγομένης «πολυπολιτισμικότητας». Η τελευταία παρουσιάζεται ως περίπου συνώνυμη του διεθνισμού, του κοσμοπολιτισμού και του οικουμενισμού, παραπέμποντας επιτηδείως και συγχέοντας καταχρηστικά και παραπλανητικά την «πολυπολιτισμικότητα» της παγκοσμιοποίησης με τον καλώς νοούμενο διεθνισμό και οικουμενικό ανθρωπισμό.
  

Για την  πολυπολιτισμικότητα  θα μπορούσαμε να υπογραμμίσουμε τα εξής:

Η Ελληνοφοβία των πολυπολιτισμικών αριστερών.

Παρατηρούμε στη Ελλάδα με αφορμή το μεταναστευτικό νομοσχέδιο αλλά και των ενεργειών αποεθνοκοποίησης της παρούσας κυβέρνησης  μία παρά­δοξη και ανησυχητική τύφλωση των πολιτικών (κυρίως στην Αρι­στερά) καθώς και των δημοσιογραφικών κύκλων, για τις νέες εκδη­λώσεις ελληνοφοβίας, κυρίως όταν αυτές συνδέονται με την εθνική παράδοση και ταυτότητα. Προστέθηκε στο φαντασιακό ορισμένων μαχητικών ελίτ, ή a priori συμπάθεια για εκείνους, οι όποιοι προσ­λαμβάνονται αδιακρίτως ως «ξένοι» ή θυματοποιημένοι «μετανάστες», δηλαδή οι παράνομοι ή, επί το λαϊκότερο, οι «λαθρομετανάστες», εκθειαζόμενοι ως «χωρίς χαρτιά» από τούς νέους κομφορμιστές.

Αυτή η στοχοθετημένη ξενοφιλία, η οποία συγκροτήθηκε σε παράδοξη προκατάληψη, ας πούμε αντιρατσιστι­κή/ρατσιστική, της οποίας η ανάποδη όψη είναι η βαθιά περιφρόνη­ση για τον τύπο του αξιοθρήνητου «γηγενούς Έλληνα» και το απερι­όριστο λεκτικό μίσος για τους «Δεξιούς» ή τούς «Κεντροδεξιούς». Λέξεις όπως «ρατσιστής», «ξενοφοβικός», «ακροδεξιός», «φασίστες», «εθνικιστές» και «νέο-ναζί» και άλλες παρεμφερείς χαρακτηρισμοί είναι το λεκτικό οπλοστάσιο αυτής  της πολυπολιτισμικής αριστεράς επειδή αντιτίθενται στο νομοσχέδιο που προωθεί η αεθνική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο διευκολύνει την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής και την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων.  Προσδιορίζονται ως  «αντιραστιστές» αλλά αυτοί είναι που προωθούν με κάθε μέσο την πατριωτική Ελληνοφοβία, την Εθνοφοβία και κυρίως  την κατασκευή, εκ του μη όντος, μίας συμπαγούς και διακριτής εθνοπολιτισμικής μειονότητας εντός της εθνικής επικράτειας. Στο στόχαστρο τους είναι ακόμα και η Πατριωτική αριστερά όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, το Άρδην και το Ρεσάλτο.

Για τον αντιρατσισμό ο Γάλλος φιλόσοφος  Finkielkraut[1] τονίζει ότι  αυτή η υπεροπτική ιδέα του «πολέμου κατά τον ρατσισμού» στα­διακά μετατρέπεται σε.....

Η έννοια του «Έλληνα» σε μία πολυπολιτισμική Ελλάδα

του Γιάννη Κολοβού

Patria, τεύχος 17

Ένα από τα αιτήματα που έχουν αναδυθεί τα τελευταία χρόνια και εδράζονται στην μεταβολή της σύνθεσης του πληθυσμού της χώρας λόγω της μαζικής εισροής μεταναστών είναι εκείνο για την αλλαγή του τρόπου κτήσεως της ελληνικής ιθαγένειας. Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, η οποία βασίζεται στο «δίκαιο του αίματος» (jus sanguinis), η ιθαγένεια αποκτάται αν ένας από τους δύο γονείς είναι Έλλην πολίτης. Η προτεινόμενη αλλαγή είναι να υιοθετηθεί το «δίκαιο του εδάφους» (jus soli) και η ιθαγένεια να αποκτάται από όσους γεννιούνται εντός της ελληνικής επικράτειας.

Μία τέτοια αλλαγή θα μεταβάλλει και το ουσιαστικό περιεχόμενο της έννοιας «Έλλην». Με βάση την ισχύουσα νομοθεσία η έννοια του Έλληνα εμπεριέχει εν πολλοίς μία κοινότητα καταγωγής και κοινών πολιτισμικών συνιστωσών. Με την υιοθέτηση του δικαίου του εδάφους η έννοια του «Έλληνα» συνδέεται μόνο με την έννοια της επικράτειας του Ελληνικού κράτους και τον «συνταγματικό πατριωτισμό», χωρίς κάποιο άλλο κοινό συνδετικό στοιχείο. Μία τέτοια αλλαγή ουσίας θα έχει σημαντικές συνέπειες όχι μόνο στο πως γίνεται αντιληπτή η έννοια του «Έλληνα», αλλά και.....

The trouble with multiculturalism

Official multicultural policies have been even more divisive than old-fashioned racism. 

by Kenan Malik 

spiked-online.com

UK home secretary David Blunkett suggests that immigrants should be required to speak English, and urges ethnic minorities to become 'more British'.

The Home Office-sponsored Cantle report on the riots in Oldham, Burnley and Bradford, released on 11 December, recommends that all immigrants be required to swear an 'oath of allegiance' to Britain. David Ritchie, author of a separate, independent report on the Oldham riots, published on the same day, criticises the 'self-segregation' of ethnic minorities, and the failure of ethnic minority leaders to encourage greater integration.

Blunkett, Ritchie and the authors of the Cantle report all agree that the problem of race relations in Britain stems from the 'difference' of ethnic minorities. This belief has been at the heart of policy debate in Britain throughout the postwar period, and is at the heart of the arguments of both supporters and opponents of multiculturalism.

In the vociferous debate that has raged in the UK over recent weeks about the merits or otherwise of a multicultural society, both sides have very different views of the Britain they wish to see. They agree, however, that Britain has become a multicultural nation because immigrants (and their children) have demanded that their cultural differences be recognised and afforded respect. Supporters of multiculturalism urge the state to see such diversity as a public good; opponents use it to make a case against immigration and, in some cases, for repatriation.

This view of multiculturalism gets reality upside down. Far from being a .....

All cultures are not equal

Western liberals and Islamic fundamentalists both reject ideas of modernity, universality and progress.

by Kenan Malik

spiked-online.com

'I denounce European colonialism', wrote CLR James. 'But I respect the learning and profound discoveries of Western civilisation.' (1)

James was one of the great radicals of the twentieth century, an anti-imperialist, a superb historian of black struggles, a Marxist who remained one even when it was no longer fashionable to be so. But today, James' defence of 'Western civilisation' would probably be dismissed as Eurocentric, even racist.

To be radical today is to display disenchantment with all that is 'Western' - by which most mean modernism and the ideas of the Enlightenment - in the name of 'diversity' and 'difference'. The modernist project of pursuing a rational, scientific understanding of the natural and social world - a project that James unashamedly championed - is now widely regarded as a dangerous fantasy, even as oppressive.

'Subjugation', according to the philosopher David Goldberg, 'defines......