Πολυπολιτισμικότητα ;

....η πολυπολιτισμικότητα συγκρούεται με την ουσία της δημοκρατίας καθώς η τελευταία, ως πολιτικό σύστημα, πρέπει να στηρίζεται σε μία αμοιβαία εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών και στην αίσθηση αυτών περί ενός κοινού οράματος και κοινών ηθικών υποχρεώσεων.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αριστερά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

H παταγώδης αποτυχία της πολυπολιτισμικότητας στην Δυτική Ευρώπη

του Γιάννη Κολοβού *

Η επικρατούσα κοσμοθεωρία της πολυπολιτισμικότητας - η οποία έχει πάρει την μορφή θρησκευτικής πίστης για τους εγχώριους θιασώτες της - προωθεί την ουτοπική άποψη ότι παρά τις διαφορές σε πολιτισμό, γλώσσα, εθνότητα οι άνθρωποι μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά σε μία κοινωνία χωρίς να ληφθούν υπ’ όψιν άλλες παράμετροι (π.χ. πληθυσμιακά μεγέθη, πολιτισμική εγγύτητα κ.λπ.). Όλα αυτά βέβαια στην θεωρία, αδιαφορώντας για το ότι στην πράξη έχουν αποδειχθεί ανέφικτα.

Σκοπός του άρθρου δεν είναι να αντικρούσει την «πολυπολιτισμικότητα» ως θεωρητικό κατασκεύασμα καθώς, όπως υπογραμμίζει ο καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Duke Edward Tiryakian: «Δεν υπάρχει επιστημονική μέθοδος που να παρέχει κριτήρια βάσει των οποίων μία κοινωνική φιλοσοφία είναι πιο έγκυρη από μία άλλη» (1). Όμως, μπορεί η εφαρμογή αυτής της κοινωνικής φιλοσοφίας στην πράξη να δείξει αν αυτή λειτουργεί αποτελεσματικά ή όχι. Επιπλέον, τα θεωρητικά κατασκευάσματα έχουν το....

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011

Μεταναστευτικό - Πολυπολιτισμικότητα: Η χαριστική βολή για την εκλογική απήχηση της Κεντροαριστεράς;

Του Γιάννη Κολοβού

Η έλλειψη σαφούς μεταναστευτικής πολιτικής, η επίταση του προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης και η εμφανής αδυναμία σημαντικών τμημάτων μεταναστευτικού πληθυσμού να ενσωματωθούν στις κοινωνίες της Δυτικής Ευρώπης έχουν συμβάλλει στην εκλογική αποδυνάμωση των πολιτικών δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και στην συνακόλουθη σημαντική εκλογική ενίσχυση στις χώρες αυτές της Ριζοσπαστικής Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς. Θα μπορούσε επομένως να ισχυρισθεί κάποιος ότι το Μεταναστευτικό ζήτημα μαζί με τα επιμέρους προβλήματα που προκύπτουν από αυτό, (αυξημένη εγκληματικότητα, επίπτωση στις κοινωνικές παροχές, θέματα εθνικής και πολιτισμικής ταυτότητας κλπ), διαμορφώνουν μία δέσμη θεμάτων στα οποία η Κεντροαριστερά αδυνατεί να βρει πειστικές απαντήσεις με αποτέλεσμα την εκλογική και πολιτική της απίσχνανση. Όπως χαρακτηριστικά παραδέχεται ο Αλέκος Αλαβάνος:...

Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

Η συνωμοσία επιβολής της πολυπολιτισμικότητας αποκαλύπτεται...

Γράφει ο Γιάννης Κολοβός*

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ[Τεύχος 46 - Ιανουάριος 2010]

Άκρως αποκαλυπτικό ήταν το άρθρο του Andrew Neather στην London Evening Standard (23/10/2009), στο οποίο παραδεχόταν ότι η απόφαση για την χαλάρωση των συνοριακών ελέγχων στην Βρετανία και για την αλματώδη αύξηση της εισροής μεταναστών ήταν εσκεμμένη προκειμένου να γίνει η χώρα...πολυπολιτισμική! Ο Neather δεν είναι τυχαίος: στις αρχές του 2000 υπήρξε λογογράφος του Βρετανού πρωθυπουργού Tony Blair και των υπουργών Εσωτερικών Jack Straw και David Blunkett.

Στο άρθρο αυτό έκανε λόγο για «σκόπιμη πολιτική των υπουργών από τα τέλη του 2000 μέχρι τουλάχιστον τον περσινό Φεβρουάριο...να ανοίξει η Βρετανία στην μαζική μετανάστευση». Επιπλέον παραδέχθηκε: «Εγώ έγραψα τον λόγο-ορόσημο που έβγαλε η τότε υπουργός μετανάστευσης Barbara Roche τον Σεπτέμβριο του 2000, στον οποίον ζητούσε την χαλάρωση των ελέγχων. Σηματοδότησε μία σημαντική αλλαγή από την πολιτική προηγούμενων κυβερνήσεων».

Ο λόγος αυτός βασίσθηκε εν πολλοίς σε μία μελέτη για το θέμα της μετανάστευσης την οποία συνέταξε η......

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010

René Cuperus- Οι παγίδες της πολυπολιτισμικότητας

Η μεγαλύτερη πρόκληση για την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία είναι ο λαϊκισμός, είτε αν προέρχεται από την δεξιά, την ακροδεξιά, ή ακόμα και από την αριστερά. Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία πρέπει να είναι σκληρή με τον λαϊκισμό αλλά και σκληρή με τα αίτιά του. Η πρόσφατη περιπέτεια της Ολλανδίας αποτελεί μια ισχυρή ένδειξη για το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για την αντιμετώπιση του λαϊκισμού: είναι η εγκατάλειψη της έννοιας της πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Η επιλογή είναι σκληρή, αλλά νομίζω ότι η έννοια της πολυπολιτισμικότητας έχει και συνεχίζει να προκαλεί πολλά δεινά και σύγχυση, τόσο στους μετανάστες όσο και στους πολίτες των χωρών υποδοχής

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία είναι η κατάρρευση των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, η διάσπασή τους στο επίπεδο των ψηφοφόρων υπό την επίθεση του λαϊκισμού.

Αυτό που διακυβεύεται είναι ο κατακερματισμός του σοσιαλδημοκρατικού εκλογικού σώματος σε δυο στρατόπεδα: ένα σχίσμα μεταξύ κοινωνικών/φιλελεύθερων ακαδημαϊκών επαγγελματιών και παραδοσιακών συνδικαλιστών σοσιαλδημοκρατών-ένα σχίσμα μεταξύ περισσότερο και λιγότερο μορφωμένων, μεταξύ κοσμοπολίτικων και εθνικιστικών ή φιλελεύθερων και αυταρχικών προσανατολισμών. Μια διαίρεση που απεικονίζει τον ......

Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Η Ελληνοφοβία των πολυπολιτισμικών αριστερών.

Παρατηρούμε στη Ελλάδα με αφορμή το μεταναστευτικό νομοσχέδιο αλλά και των ενεργειών αποεθνοκοποίησης της παρούσας κυβέρνησης μία παράδοξη και ανησυχητική τύφλωση των πολιτικών (κυρίως στην Αριστερά) καθώς και των δημοσιογραφικών κύκλων, για τις νέες εκδηλώσεις ελληνοφοβίας, κυρίως όταν αυτές συνδέονται με την εθνική παράδοση και ταυτότητα. Προστέθηκε στο φαντασιακό ορισμένων μαχητικών ελίτ, ή a priori συμπάθεια για εκείνους, οι όποιοι προσλαμβάνονται αδιακρίτως ως «ξένοι» ή θυματοποιημένοι «μετανάστες», δηλαδή οι παράνομοι ή, επί το λαϊκότερο, οι «λαθρομετανάστες», εκθειαζόμενοι ως «χωρίς χαρτιά» από τούς νέους κομφορμιστές.

Αυτή η στοχοθετημένη ξενοφιλία, η οποία συγκροτήθηκε σε παράδοξη προκατάληψη, ας πούμε αντιρατσιστική/ρατσιστική, της οποίας η ανάποδη όψη είναι η βαθιά περιφρόνηση για τον τύπο του αξιοθρήνητου «γηγενούς Έλληνα» και το απεριόριστο λεκτικό μίσος για τους «Δεξιούς» ή τούς «Κεντροδεξιούς». Λέξεις όπως «ρατσιστής», «ξενοφοβικός», «ακροδεξιός», «φασίστες», «εθνικιστές» και «νέο-ναζί» και άλλες παρεμφερείς χαρακτηρισμοί είναι το λεκτικό οπλοστάσιο αυτής της πολυπολιτισμικής αριστεράς επειδή αντιτίθενται στο νομοσχέδιο που προωθεί η αεθνική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο διευκολύνει την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής και την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Προσδιορίζονται ως «αντιραστιστές» αλλά αυτοί είναι που προωθούν με κάθε μέσο την πατριωτική Ελληνοφοβία, την Εθνοφοβία και κυρίως την κατασκευή, εκ του μη όντος, μίας συμπαγούς και διακριτής εθνοπολιτισμικής μειονότητας εντός της εθνικής επικράτειας. Στο στόχαστρο τους είναι ακόμα και η Πατριωτική αριστερά όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, το Άρδην και το Ρεσάλτο.

Για τον αντιρατσισμό ο Γάλλος φιλόσοφος Finkielkraut[1] τονίζει ότι αυτή η υπεροπτική ιδέα του «πολέμου κατά τον ρατσισμού» σταδιακά μετατρέπεται σε.....

Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010

Μετανάστευση και Πολυπολιτισμικότητα: τα λάθη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

του Γιάννη Κολοβού *

30 Σεπτεμβρίου 2007

Η καταφανής αποτυχία της ενσωμάτωσης των ολοένα και διογκούμενων μεταναστευτικών πληθυσμών στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης έχει οδηγήσει σημαντικά τμήματα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και Κεντροαριστεράς σε μία επαναξιολόγηση των πολιτικών που πρότειναν κατά τα τελευταία τριάντα έτη και σε μία αποκαλυπτική αυτοκριτική για τους ευσεβείς τους πόθους, οι οποίοι τελικώς αποδείχθηκαν αβάσιμοι.

Έναν τέτοιο ειλικρινή απολογισμό κάνει ο διευθυντής του προσκείμενου στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας (SPD) Ιδρύματος Friedrich Ebert στο Λονδίνο Ernst Hillebrand ο οποίος και εντοπίζει τα εξής λάθη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στα θέματα μετανάστευσης και ενσωμάτωσης:

Διαβάστε περισσότερα »

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

The central absurdities of multiculturalism.

Prof Parekh, author of "Rethinking Multiculturalism", said with commendable honesty that "the multicultural movement ..... has so far failed to throw up a coherent philosophical statement of its central principles". It is good to see a sociologist aware of the need for "central principles" or "general theories": second nature to physicists and chemists.

To help plug this gap, the remaining paragraphs of this site are an attempt to set out the "central principles" of multiculturalism, or rather the absurdity of multiculturalism. Numbers refer to relevant sections above.

2. Over the last three hundred years or so, technology has brought a million fold improvement in access to culture, both native and foreign culture. The average person now has instant access to a million pieces of music played by the World's top musicians, a million books, several billion web sites, a hundred different plays, documentaries etc every night on television, and so on. Compared to this, multiculturalism is irrelevant.

3. The word "diversity" as an euphemism for multicultural is devious alteration to the English language. Its main purpose is as a semi technical sounding word designed to impress.

4. When two or more cultures merge, the enrichment that takes place tends to be temporary because human memories are limited. For example the average person uses around five thousand words, thus merging two languages will ultimately lead to a new hybrid language, which has no more words that the two originals: five thousand. The new hybrid culture may or may not be an improvement on the originals - depending on the extent to which the hybrid adopts the best of the two originals. Even if the hybrid is an improvement, it is debatable as to whether the World as a whole has been culturally enriched, since one or more cultures have been lost in order to create the hybrid.

6. Worthwhile or valuable culture travels on its own, that is without the need for migrants. Thus the culture that comes with migrants is low grade culture. In other words multicultural culture is low grade culture.

7. The advocates of multiculturalism have learned from Goebbles's dictum: "Never tell a small lie."

8. One of the fundamental ideas behind multiculturalism is that physical proximity to members of another culture is needed to learn from them. This is unmitigated nonsense: even the advocates of multiculturalism dont make this claim in respect of types of culture other than multicultural culture.

9. The idea that no culture is better than any other culture is a strange one: migrants obviously don’t agree with this.

10. Cultures are as likely to adopt each other's worst aspects as to adopt each other's best aspects.

12. The popular claim that multiculturalism makes us "vibrant" and "dynamic" is not supported by history or the evidence generally. There are plenty of examples of racially pure, yet successful countries.

20 & 22. There is a wealth of evidence that the advocates of multiculturalism do not really believe in it: they advocate it because it is fashionable or politically correct. For example Western advocates of multiculturalism advocate it for the West, but are indifferent to the gross lack of multiculturalism in various large Asian countries. They claim to be concerned about culture, but gloss over the fact that technology has given us a vastly greater access to culture than multiculturalism.(2)

21. Multiculturalists tend to believe that new = good. That combined with their tendency to see the short term but not the long term makes multiculturalists a banal, naοve bunch of folk.

25. The self contradictions by multiculturalists make it difficult to know what the central merits of multiculturalism are supposed to be.

26. Ethnic cuisine is much the largest cultural effect of post WWII immigrants to the UK. Quantifying this is difficult, but if one goes on the purely economic effects, the economic benefits of ethnic cuisine are a total irrelevance compared to another piece of cultural transfer: the adoption of Western technology by China and India. Moreover, the latter occurs largely without multiculturalism, that is, without migration from Europe or the US to China or India.

28. The most vociferous advocates of multiculturalism are society's loudmouths: journalists and politicians. In contrast, academics are relatively non-committal on the subject.

29. The claim by multiculturalists that the variety of clothing introduced to the country by immigrants represents some sort of benefit is suspicious: they never mourned the loss of the bowler hat or the Northern working man's cloth cap.

30. We are often told that "every country is multicultural now". This is nonsense in the case of China and to a lesser extent Japan and India.

Ultimate conclusion: The claims made for multiculturalism do not stand inspection. Multiculturalism is an irrelevance.

by Ralph S Musgrave

The End of Multiculturalism?: Terrorism, Integration and Human Rights by Derek Mcghee

This topical book provides a thorough examination of debates on multiculturalism, in the context of current discussions on security, integration and human rights. Recent debates on national identity and the alleged failure of multiculturalism have focused on the social disorder in Oldham, Burnley and Bradford in the summer of 2001 and the bombings and attempted bombings in London in July 2005. Derek McGhee assesses how these events and the events that have occurred outside Britain, especially the attacks on the USA on 11th September 2001, have resulted in the introduction of a number of high profile debates in Britain with regards to immigration, integration, citizenship, ‘race’ inequality and human rights. McGhee examines these debates on multiculturalism and terrorism in light of enduring questions regarding ‘Muslim integration’ and ‘Muslim loyalty’ in contemporary Britain. He also explores the nature of a diverse range of inter-related areas of public policy, including anti-terrorism, immigration, integration, community cohesion, equality and human rights, critically examining many of the Government’s key strategies in recent years. The End of Multiculturalism? will appeal to a wide readership of students and academics in sociology, politics, international relations and law.

«Το τέλος μίας ουτοπίας:» του Ιωάννη Κολοβού

Σκοπός του βιβλίου αυτού δεν είναι να αντικρούσει την «πολυπολιτισμικότητα» ως θεωρητικό κατασκεύασμα καθώς, όπως υπογραμμίζει και ο καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Duke Edward Tiryakian, «δεν υπάρχει επιστημονική μέθοδος που να παρέχει κριτήρια βάσει των οποίων μία κοινωνική φιλοσοφία είναι πιο έγκυρη από μία άλλη». Όμως, μπορεί η εφαρμογή αυτής της κοινωνικής φιλοσοφίας στην πράξη να δείξει αν αυτή λειτουργεί αποτελεσματικά ή όχι. Επιπλέον, τα θεωρητικά κατασκευάσματα έχουν το μειονέκτημα ότι μπορεί να φαίνονται σωστά ... στην θεωρία. Το πόσο σωστά είναι επιβεβαιώνεται από την πρακτική εφαρμογή τους. Και το βιβλίο αυτό εκεί αποσκοπεί. Να καταδείξει την παταγώδη αποτυχία της πολυπολιτισμικότητας όπου και όπως και αν εφαρμόσθηκε στην Δυτική Ευρώπη. Το βιβλίο περιγράφει τα διάφορα μοντέλα πολυπολιτισμικότητας που εφαρμόσθηκαν στις κοινωνίες της Δυτικής Ευρώπης, παραθέτει τα αποτελέσματα της εφαρμογής τους και εντοπίζει τους λόγους πίσω από την αποτυχία τους. Ο εντοπισμός των λόγων είναι πολύ χρήσιμος γιατί η συνειδητοποίησή τους θα βοηθήσει την Ελλάδα να αποφύγει τα ίδια λάθη. Το βιβλίο ξεκινά με την περιγραφή της κατάστασης στην σημερινή Ελλάδα και επεξηγεί την πολυπολιτισμικότητα ως θεωρία και ως πρακτική. Κατόπιν, κάνει αναφορά στην Δυτική Ευρώπη και εστιάζει στις περιπτώσεις της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ολλανδίας. Με βάση τις εμπειρίες των χωρών αυτών το βιβλίο προχωρεί στην εξαγωγή γενικών συμπερασμάτων και κλείνει με την διαμόρφωση προτάσεων για την μεταναστευτική πολιτική της Ελλάδας βασισμένων στα συμπεράσματα αυτά.

Decline and Fall: Europe's Slow Motion Suicide by Bruce S. Thornton

Once a colossus dominating the globe, Europe today is a doddering convalescent. Sluggish economic growth, high unemployment, an addiction to expensive social welfare entitlements, a dwindling birth-rate among native Europeans, and most important, an increasing Islamic immigrant population chronically underemployed yet demographically prolific - all point to a future in which Europe will be transformed beyond recognition, a shrinking museum culture riddled with ever-expanding Islamist enclaves. "Decline and Fall" tells the story of this decline by focusing on the larger cultural dysfunctions behind the statistics. The abandonment of the Christian tradition that created the West's most cherished ideals - a radical secularism evident in Europe's indifference to God and church - created a vacuum of belief into which many pseudo-religions have poured. Scientism, fascism, communism, environmentalism, multiculturalism, sheer hedonism - all have attempted and failed, sometimes bloodily, to provide Europeans with an alternative to Christianity that can show them what is worth living and dying for. Meanwhile a resurgent Islam, feeding off the economic and cultural marginalization of European Muslims, knows all too well not just what is worth dying for, but what is worth killing for. Crippled by fashionable self-loathing and fantasies of multicultural inclusiveness, Europeans have met this threat with capitulation instead of strength, appeasement and apologies instead of the demand that immigrants assimilate. As "Decline and Fall" shows, Europe's solution to these ills - a larger and more powerful European Union - simply exacerbates the problems, for the EU cannot address the absence of a unifying belief that can spur Europe even to defend itself, let alone to recover its lost grandeur. As these problems worsen, Europe will face an unappetizing choice between two somber destinies: a violent nationalistic or nativist reaction, or, more likely, a long descent into cultural senescence and slow-motion suicide.

Πολυπολιτισμικότητα ;

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

H παταγώδης αποτυχία της πολυπολιτισμικότητας στην Δυτική Ευρώπη

Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011

Μεταναστευτικό - Πολυπολιτισμικότητα: Η χαριστική βολή για την εκλογική απήχηση της Κεντροαριστεράς;

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

Η συνωμοσία επιβολής της πολυπολιτισμικότητας αποκαλύπτεται...

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010

René Cuperus- Οι παγίδες της πολυπολιτισμικότητας

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Η Ελληνοφοβία των πολυπολιτισμικών αριστερών.

Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2010

Μετανάστευση και Πολυπολιτισμικότητα: τα λάθη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Ετικέτες

The central absurdities of multiculturalism.

The End of Multiculturalism?: Terrorism, Integration and Human Rights by Derek Mcghee

Πληροφορίες

«Το τέλος μίας ουτοπίας:» του Ιωάννη Κολοβού

Decline and Fall: Europe's Slow Motion Suicide by Bruce S. Thornton

Google