Κάμερον:H Βρετανική κρατική πολυπολιτισμικότητα απέτυχε.

Κάμερον: «Μηδενική ανοχή στο Ισλάμ»
Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

Στροφή 180 μοιρών στην αντιτρομοκρατική πολιτική της Βρετανίας αναμένεται να σηματοδοτήσει ο πρωθυπουργός, Ντέιβιντ Κάμερον, μιλώντας το Σάββατο στη Γερμανία.

Συντασσόμενος με την άποψη που είχε εκφράσει και η γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, ο Κάμερον αναμένεται να πει ότι το πολυπολιτισμικό μοντέλο έχει αποτύχει και η πολιτεία «οφείλει όχι να συμβιβαστεί αλλά να συγκρουστεί με τις μη βίαιες μουσουλμανικές ομάδες που δεν αποδέχονται ξεκάθαρα τις βρετανικές αξίες, όπως η ισότητα των φύλων και η δημοκρατία».

«Το να ανήκει κανείς στη Βρετανία σημαίνει ότι αποδέχεται αυτές τις αξίες», θα τονίσει ο Κάμερον, ενώ αναμένεται να επιτεθεί στις προηγούμενες κυβερνήσεις διότι κατά τη γνώμη του έπεσαν «θύματα του φόβου και της θολής σκέψης, υποστηρίζοντας μια μορφή κρατικής πολυπολιτισμικότητας». Ταυτόχρονα, θα ανακοινώσει ότι η κυβέρνησή του θα διακόψει τη χρηματοδότηση και τη συνεργασία με οργανώσεις οι οποίες, παρ’ ότι όχι βίαιες, είναι σίγουρα σε ορισμένες περιπτώσεις «μέρος του προβλήματος».

Στην ομιλία που έχει προγραμματισθεί να δώσει σε συνέδριο για ζητήματα ασφαλείας στο Μόναχο ο Κάμερον αναμένεται να τονίσει ότι...

Ο σύγχρονος συρμός του multi - culturalism

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη

Γεν. Γραμματέα του ΔΣ του Δικτύου 21

Τελευταία, μια νέα μόδα έχει επικρατήσει στους κύκλους του πολιτικού μας κατεστημένου: Το λεγόμενο «πολυ-πολιτισμικό» μοντέλο – multi-culturalism όπως λένε και οι αγγλομαθείς (και αμερικανοτραφείς, κατά τον κ. Πάγκαλο), φωστήρες του υπουργείου μας των Εξωτερικών.

Στο όνομα του «πολυ-πολιτισμού», λοιπόν, γίνονται προσπάθειες «ξαναγραψίματος» της Ιστορίας μας, αλλαγής των διδαχτικών βιβλίων, αναδιατύπωσης των πολιτιστικών σχέσεών με τους εταίρους μας κλπ.

Όλα αυτά θα ήταν πολύ ενδιαφέροντα, αν δεν απέπνεαν μια κραυγαλέα άγνοια για το τι σημαίνει το «πολυ-πολιτισμικό μοντέλο», τι αφορά, που και πως εφαρμόστηκε, τι προσφέρει και που αντενδείκνυται.

Πολυεθνικές Αυτοκρατορίες και μεταναστευτικές Δημοκρατίες

Το λεγόμενο «πολυ-πολιτισμικό μοντέλο», ξεκίνησε από τις σύγχρονες μεταναστευτικές κοινωνίες όπου υπήρχε το πρόβλημα συγχώνευσης ετερογενών πληθυσμών με ποικίλες πολιτιστικές ταυτότητες και τόπους καταγωγής, ώστε να αποτελέσουν ένα συμπαγές σύνολο, ικανό να «συνοικήσει» μέσα σε ένα κράτος, υπό συνθήκες δημοκρατίας.

Παλαιότερα, υπήρξαν πολυεθνικές Αυτοκρατορίες, όπου......

Η συνωμοσία επιβολής της πολυπολιτισμικότητας αποκαλύπτεται...

Γράφει ο Γιάννης Κολοβός*

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ[Τεύχος 46 - Ιανουάριος 2010]

Άκρως αποκαλυπτικό ήταν το άρθρο του Andrew Neather στην London Evening Standard (23/10/2009), στο οποίο παραδεχόταν ότι η απόφαση για την χαλάρωση των συνοριακών ελέγχων στην Βρετανία και για την αλματώδη αύξηση της εισροής μεταναστών ήταν εσκεμμένη προκειμένου να γίνει η χώρα...πολυπολιτισμική! Ο Neather δεν είναι τυχαίος: στις αρχές του 2000 υπήρξε λογογράφος του Βρετανού πρωθυπουργού Tony Blair και των υπουργών Εσωτερικών Jack Straw και David Blunkett.

Στο άρθρο αυτό έκανε λόγο για «σκόπιμη πολιτική των υπουργών από τα τέλη του 2000 μέχρι τουλάχιστον τον περσινό Φεβρουάριο...να ανοίξει η Βρετανία στην μαζική μετανάστευση». Επιπλέον παραδέχθηκε: «Εγώ έγραψα τον λόγο-ορόσημο που έβγαλε η τότε υπουργός μετανάστευσης Barbara Roche τον Σεπτέμβριο του 2000, στον οποίον ζητούσε την χαλάρωση των ελέγχων. Σηματοδότησε μία σημαντική αλλαγή από την πολιτική προηγούμενων κυβερνήσεων».

Ο λόγος αυτός βασίσθηκε εν πολλοίς σε μία μελέτη για το θέμα της μετανάστευσης την οποία συνέταξε η......

Multiculturalism: A Dictatorship of Virtue

By Kenneth Minogue

The Poverty of Multiculturalism

In the last half century, millions of Asians and Africans have migrated to Europe. This has posed considerable problems of social adjustment both for the newcomers and for the existing population. These problems are relatively minor, however, compared to something else that grew out of these migrations. I refer to the fact that the doctrine of multiculturalism has imposed nothing less than a dictatorship of virtue upon a previously free people. And this is a doctrine emanating not from mi-grants but from the heart of our civilisation itself. I propose to say something about both the virtue, and the dictatorship.

The virtue at first sight might seem to be ‘tolerance’, something of which the British people have had a supply no less abundant than that of any other population, and more than most. But tolerance was an old liberal virtue. In our modern world, what we might call ‘holding your nose tolerance’ has been found inadequate—indeed, positively insulting. The notional beneficiaries of tolerance demanded something better: namely, social acceptance. And a little further down the line has come the demand for something more: social inclusion. As the doctrine of tolerance began in the 1960s to turn into a morality of acceptance and inclusion, it also began to make claims about reality, and turned into multiculturalism, the belief that all cultures are equal in value.

The doctrine is that we must, on .....

The trouble with multiculturalism

Official multicultural policies have been even more divisive than old-fashioned racism. 

by Kenan Malik 

spiked-online.com

UK home secretary David Blunkett suggests that immigrants should be required to speak English, and urges ethnic minorities to become 'more British'.

The Home Office-sponsored Cantle report on the riots in Oldham, Burnley and Bradford, released on 11 December, recommends that all immigrants be required to swear an 'oath of allegiance' to Britain. David Ritchie, author of a separate, independent report on the Oldham riots, published on the same day, criticises the 'self-segregation' of ethnic minorities, and the failure of ethnic minority leaders to encourage greater integration.

Blunkett, Ritchie and the authors of the Cantle report all agree that the problem of race relations in Britain stems from the 'difference' of ethnic minorities. This belief has been at the heart of policy debate in Britain throughout the postwar period, and is at the heart of the arguments of both supporters and opponents of multiculturalism.

In the vociferous debate that has raged in the UK over recent weeks about the merits or otherwise of a multicultural society, both sides have very different views of the Britain they wish to see. They agree, however, that Britain has become a multicultural nation because immigrants (and their children) have demanded that their cultural differences be recognised and afforded respect. Supporters of multiculturalism urge the state to see such diversity as a public good; opponents use it to make a case against immigration and, in some cases, for repatriation.

This view of multiculturalism gets reality upside down. Far from being a .....